قله شاهو

قله شاهو

قله شاهو (Shāhu) بلندترین نقطه کوهستان شاهو و منطقه اورامان از منطقه کوهستانی زاگرس شمالی است که در استان کرمانشاه و بخش مرکزی شهرستان پاوه قرار گرفته است. مسیر رایج صعود به آن روستاهای دامنههای غربی قله است.

موقعیت جغرافیایی

قله شاهو بلندترین نقطه از خط الراسی شمال غربی-جنوب شرقی است که حدود 55 کیلومتر طول و 10 تا 15 کیلومتر عرض دارد و از جنوب غرب به آبادیهای پاوه، شمشیر و شاهو و از شمال شرق به مریوان، پالنگان و چشمیدر محدود است. این خط الراس در مرز استان کردستان و کرمانشاه قرار گرفتهاست و راه اتومبیل رو روانسر به پاوه در دامنههای غربی و راه روستایی کامیاران به پالنگاه به موازات دامنههای شرقی آن است. دامنههای غربی و جنوب آن در استان کرمانشاه و دامنههای شرقی و شمال شرقی آن در محدوده تقسیمات استان کردستان قرار گرفتهاست.

مسیرهای صعود

به صورت کلی برای صعود به قله شاهو مسیرهای زیر وجود دارد.

• مسیر غربی با شروع از روستای شمشیر.
• مسیر غربی با شروع از روستای تازه آباد.
• مسیر شرقی با شروع از روستای پالنگان
• مسیر شرقی با شروع از روستای دیوازنو
• مسیر خط الراسی

مسیر رایج و کوتاه صعود به قله شاهو از دامنههای غربی این کوهستان است که با توجه به روستای پای صعود متفاوت خواهد بود. مسیر خط الراسی و مسیرهای شرقی، طولانی میباشد و مسیرهای شرقی به علت مسافت زیاد با شیب کمتری همراه است.

توضیحات بیشتر

در دامنههای شرقی این کوهستان رودخانه تنگور یا تنگهبر جاری است که با پیوستن به آب سیروان دامنههای شمالی و شمال شرقی آن را دور میزند و رودخانههای دره گلال و آب خلیفه بخشی از دامنههای غربی این کوه را میپیماید.

منابع

داود محمدی فر. اطلس کوه ها و غارهای ایران. تهران: سبزان، 1391.

عباس جعفری. گیتاشناسی ایران جلد اول، کوه ها و کوه نامه ایران. تهران: گیتاشناسی، 1384.

علی مقیم. کوهنوردی در ایران. تهران: روزنه، 1385.

فریدون اسماعیل زاده. راهنمای صعود به قله های بلند ایران. الکترونیکی.